Justyna Kabala
"Z Urzecza – ornamenty współczesne”  

Okres realizacji:  wrzesień 2025 / luty 2026

 #KPO #FunduszEeuropejskie #NextGenerationEU #KorzyściDlaCiebie

Przedsięwzięcie objęte jest wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, komponent Odporność i konkurencyjność gospodarki, inwestycja A2.5.1: Program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowania ich rozwoju.

Projekt "Z Urzecza – ornamenty współczesne” zakłada stworzenie serii prac plastycznych wraz z wystawą i towarzyszącymi jej prelekcjami. W ramach przedsięwzięcia powstaną wielkoformatowe rysunki inspirowane kulturą Urzecza – mikroregionu etnograficznego, położonego po dwóch stronach Wisły pomiędzy ujściami Pilicy i Wilgi, a południową częścią Warszawy.

Prace tworzone są przy użyciu tabletu graficznego i stanowią współczesną, autorską interpretację elementów kultury tego regionu. Projekt jest kontynuacją serii powstałych w ciągu ostatnich dwóch lat, w ramach ekspozycji pt. "Źródła", "Roots", czy "Z Czerska" prezentowanych, między innymi, w Muzeum Wycinanki w Konstancinie-Jeziornie czy we współpracy z Uniwersytetem i Św. Cyryla i Metodego w Wielkim Tyrnowie w Bułgarii.

W ramach przedsięwzięcia przewidziana została także wystawa rysunków w formie wydruków i towarzyszące jej prelekcje-wykłady wygłoszone przez uznanych badaczy regionu. Celem projektu jest popularyzacja regionu, poszerzenie wiedzy o Urzeczu, a także integracja środowiska artystycznego z naukowym.

Seria prac "Z Urzecza” nawiązuje do ludowych ornamentów. Prace, w większości, przybierają podłużną formę przypominającą wieszane na ścianach kilimy, czy ręcznie tworzone bieżniki na stół. Poszukując własnych środków wyrazu, artystka nawiązuje do motywu haftu wilanowskiego czy wycinanki z regionu, miedzy innymi, Powiśla Garwolińskiego czy Kołbieli. Symetryczne kompozycje opracowane wzdłuż jednej osi często nawiązują do drzewa życia, symbolizującego nieśmiertelność, odnawialność i niezmienność cyklu rocznego. W stworzonych rysunkach elementy fauny czy flory przeplatają się z charakterystycznymi elementami Urzecza, starymi maszynami rolniczymi, narzędziami, wiatrakami, łodziami, wierzbami czy wyrobami z wikliny.

Dzięki powstałej serii artystka nawiązuje do wspomnień, odkrywa relacje ze swoim rodem i miejscem, z którego pochodzą jej bliscy. Ornament staje się śladem pamięci. Powtarzalność nabiera cech rytuału, próby utrwalenia emocji w formie syntetycznych kompozycji.